یکی دیگر از نکات ضروری در نگارش هر اثر علمی (مقاله یا کتاب یا پایان نامه) بایستی مدنظر پژوهشگران قرار گیرد، رعایت صحیح رسم الخط فارسی، مطابق با شیوه نامه و استانداردهای نگارش می باشد. هر اثر مکتوب علمی، قبل از ارسال، نیازمند اصلاحات نگارشی و ویرایشی، خصوصاً در بهکارگیری علائم سجاوندی است و لازم است که نویسندگان محترم بر اساس آن، مقاله را مورد بازنگری قرار دهد. در این بخش، موراد پر کاربرد را، در قالب چند نکته، به صورت ساده، ارائه می گردد:
– در متن اثر، از گیومه فارسی«» استفاده شود، نه گیومۀ غیر فارسی””.
– قبل از پرانتز و گیومه، بین کلمۀ قبل و بعد بیرون از پرانتز و گیومه، یکSpace یا فاصله، گذاشته شود. بایستی دقت شود پرانتز و گیومه به کلمات یا شمارههای درون آنها چسبیده باشند؛ مثال: این مقاله در همایش«دین و قدرت» چاپ شده است.
– کاما، نقطه، دونقطه، نقطه ویرگول به کلمات پیش از خود چسبیده باشد و به واسطۀ یک Space یا فاصله از کلمات بعدی فاصله داشته باشد.
– کلیۀ منابع درون متن، داخل پرانتز قرار داده شود و به صورت (مؤلف، سال: صفحه) آورده شوند.
– متن خالی از اشتباهات تایپی و املایی باشد.
– «نیمفاصله» * در تمام موارد لازم رعایت شود؛ مثال:
افعال استمراری: «میرود» به جای «می رود»، کلمات مرکب مانند «باستانشناسی» به جای «باستان شناسی»، «کریمخان» به جای «کریم خان»، «طبقهبندی» به جای «طبقه بندی»، ی نکره/ وحدت مانند «جامهای» به جای « جامه ای» … نوشته شود.
– «ها»ی جمع، پسوند فعلها، و کلمههایی که از دو یا چند جزء تشکیل شدهاند، با استفاده از نیمفاصله به صورت جدا نوشتهشوند.
* توضیحی در خصوص نیم فاصله: نيم فاصله، فاصله کوتاهيست ميان اجزاي يک کلمه مرکب که متمايز از فاصله کامل ميان ساير کلمات از يکديگرست. نحوه زدن نیم فاصله در مطالب قبلی، آموزش داده شده است جهت مطالعه آن، روی عنوان زیر کلیک فرمایید.